تبليغاتX
مصیبت برای مصیبت
مصیبت شو برای کسی که مصیبت هستش

سلام خدمت تمام دشمنان من و سلام گرمتر به دوستان عزیز

من وقتی این وبلاگ رو ساختم بر خلاف فکر تمامی دوستان و دشمنان که بهتر بهشون بگم منتقدان قصد نداشتم که از رژیم سابق دفاع کنم بلکه من یکی از مخالفان آن رژیم هستم ، بلکه این وبلاگ رو ساختم که از این دولت انتقاد کنم .

 این وبلاگ رو ساختم تا گلچینی از تمامی وبلاگ هام باشه و تمامی مطالب رو که در هر وبلاگ مخصوص خودش گذاشتم در این وبلاگ جمع کنم اما با دو پست اول جوری وبلاگ رو با نظراتتون به سیاست سوق دادید که اصلا حال ندارم که صفحه خانگی وبلاگ رو باز کنم .

از الان با تمامی وجود کارم رو شروع می کنم همون کاری که از اول قصد شروع کردنش رو داشتم ، حالا دوست دارم ببینم چه افرادی من رو در این راه یاری می کنند .

بسم الله ...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 12:20  توسط ImaN Mo30baT  | 

این نوشته، ترجمه ی گزارش مخصوص انستیتوی ملی دادگستری آمریکاست (‏National Institute of Justice‏) که یک موسسه ی تحقیقاتی وابسته به وزارت دادگستری است. گزارش درباره ی مسئله ی بهره کشی ‏جنسی کودکان در آمریکا بحث می کند، ولی همزمان تصویری از این معضل اجتماعی بدست می دهد که تنها ‏مربوط به آمریکا نمی شود بلکه می تواند در هر کشوری به این یا آن شکل وجود داشته باشد. به نظر من شیوه ی ‏نگرش تحقیقی نویسنده، مفاهیم مطرح شده و راه های مقابله با این معضل انسانی می توانند برای خواننده ی ‏علاقمند فارسی زبان هم مورد استفاده قرار بگیرند. بخصوص که میزان آسیب های اجتماعی مانند کودکان ‏خیابانی، فحشا بطور کلی و بخصوص فحشای کودکان زیر 18 سال در سالهای اخیر در کشور ما ایران هم بسیار ‏بالا رفته است. طبق گزارشات بین المللی، امروزه کشور ما هم مانند بسیاری از کشورهای دیگر، منبع، راه ‏ترانزیت و مقصد در رابطه با قاچاق جنسی زنان و کودکان است. امیدوارم این گزارش بتواند گام کوچکی برای ‏بررسی های دقیق این آسیب بزرگ اجتماعی در کشور ما باشد.‏

نریمان رحیمی

 

 

 

بهره کشی جنسی تجارتی از کودکان

درباره ی آن چه می دانیم و برای مقابله با آن چه می کنیم؟

‏ ‏

بهره کشی جنسی تجارتی از کودکان، آزار و سوء استفاده از یک کودک برای سود اقتصادی ‏است. این نوع بهره کشی شامل آزار بدنی و فیزیکی، پورنوگرافی، فحشا و قاچاق کودکان برای ‏مقاصد غیر قانونی است. با اینکه در سالهای اخیر تلاش شده که تعریف بهتر و دقیق تری از بهره ‏کشی جنسی تجارتی از کودکان داده شود، با این حال هنوز باید کارهای بیشتری برای علنی کردن ‏این نوع بهره کشی در جامعه و راه های مقابله با آن انجام شود.‏

 

موارد شناخته شده ی این نوع بهره کشی جنسی از کودکان رو به افزایش است. کودکان دزدیده ‏می شوند و به عنوان کارگر جنسی در بخش صنعت جنسی (‏sex industry‏) به کار گرفته می ‏شوند. بعضی خانواده های فقیر به امید فراهم کردن یک زندگی بهتر برای بچه های شان،‏ آنها را ‏به قاچاقچیان انسان می فروشند. مدارک مستندی وجود دارند که نشان می دهند این بچه ها ‏بصورت زندانی و برده در زیرزمین ها و مکان های مخفی نگهداری می شوند. آنها کتک می ‏خورند، گرسنگی می کشند و مورد تهدید و بهره کشی جنسی قرار می گیرند.‏

 

در ایالات متحده آمریکا، بهره کشی جنسی از کودکان بخاطر پول، بیشتر توسط خانواده و دوستان ‏خانوادگی انجام می شود. اغلب دایره ی بسته ی بهره کشی از آنجا آغاز می شود که یکی از ‏بزرگترهای خانواده یا دوستان خانوادگی، کودکی را که زیر مراقبت اوست مورد سوء استفاده ی ‏جنسی قرار می دهد. این موضوع می تواند بسرعت به تعداد بیشتری از کودکان در همان محیط، ‏به عکس برداری و فیلم برداری از سوء استفاده ی جنسی و پخش آنها در اینترنت بکشد.‏

 

ارگان های قضایی نقش مهمی در شناسایی بهره کشی جنسی تجارتی، بخصوص در موارد ‏سازمان یافته ی آن دارند. این موارد سازمان یافته شامل آزار و اذیت مداوم کودکان، شبکه ی ‏بهره کشان بزرگسال و دزدیدن و قاچاق کودکان بعنوان کالای جنسی هستند. همانطور که ‏تکنولوژی و ارتباطات پیشرفته تر می شوند و مسافرت به نقاط دیگر جهان ساده تر انجام می ‏گیرد، همانطور هم شکل های مقابله با بهره کشی جنسی تجارتی از کودکان باید پیچیده تر و کامل ‏تر و بهتر شوند. ‏

 

گستردگی مسئله چقدر است؟

 

تا امروز تلاش مشخصی برای جمع آوری اطلاعات مستند درباره ی گستردگی بهره کشی جنسی ‏تجارتی از کودکان صورت نگرفته است. مانند دیگر جرایم باصطلاح "غیر علنی"، بزرگترین ‏چالش در ارزیابی اینکه مشکل چقدر عمومیت دارد، در دانستن موارد شناخته نشده ی مسئله است. ‏به عبارت دیگر دانستن این موضوع که در برابر هر گزارش این نوع بهره کشی، چه تعداد مورد ‏گزارش نشده وجود دارد؟

 

در سال 1996 کنگره ی آمریکا "واحد کودک مورد بهره کشی" را در "مرکز ملی برای کودکان ‏گمشده و مورد بهرکشی قرار گرفته (‏NCMEC‏)" تاسیس کرد. دو سال بعد، این مرکز یک خط ‏تلفنی رایگان و یک سایت اینترنتی به نام خط رایانه ای خبردهی (‏Cyber Tipline‏) به راه ‏انداخت تا افراد جامعه راحت تر بتوانند موارد بهره کشی جنسی از کودکان را اطلاع دهند. از ‏سال 1998 تا 2004 تعداد تقریبی 300 هزار مورد در رابطه با بهره کشی جنسی از کودکان ‏گزارش شد (جدول 1).‏

 

 

 

افزایش تعداد گزارش هایی که به مرکز اطلاع رایانه ای داده شده می تواند به چند دلیل مختلف ‏مربوط باشد:‏

• آگاهی روز افزون از راه هایی که از طریق آنها می توان موارد بهره کشی جنسی کودکان ‏را اطلاع داد.‏

• افزایش سریع استفاده ی جهانی از اینترنت.‏

• وجود قانون فدرال مربوط به اینکه ارائه کنندگان خطوط اینترنتی‎ ‎موظفند موارد ‏پورنوگرافی کودکان را به مرکز ملی برای کودکان گمشده و مورد بهره کشی قرار گرفته ‏گزارش دهند.‏

• افزایش شیوع موارد بهره کشی جنسی از کودکان.‏

 

مرکز ملی برای کودکان گمشده و مورد بهره کشی قرارگرفته، تخمین می زند که 1 کودک از هر ‏پنج کودک در میان دختران، و 1 کودک از هر 10 کودک در میان پسران، پیش از آنکه به مرحله ‏ی بزرگسالی برسند مورد سوء استفاده یا آزار جنسی قرار می گیرند. از این موارد، تعداد کمتر از ‏‏35 درصد به مقامات مسئول گزارش می شوند. متاسفانه داده هایی که این تخمین ها بر اساس آنها ‏قرار گرفته اند، ناکامل هستند.‏

 

مصاحبه با افسران پلیس، مددکاران مسئول کمک به قربانیان و- اگر امکان پذیر باشد- قربانیان و ‏مجرمین می تواند به درک بهتر ما از وضعیت کمک کند. داده های دقیق تر درباره ی بهره کشی ‏جنسی تجارتی از کودکان، برای ارائه ی بهتر روش های پیشگیری و جلوگیری از این مشکل ‏لازم هستند.‏

 

سوء استفاده و آزار ادامه دار، به کار گیری و بهره کشی

 

 

بررسی سابقه ی موارد مربوط به قربانیان بهره کشی جنسی کودکان، موضوع ادامه دار بودن ‏سوء استفاده و آزار جنسی کودک را آشکار می کند. این یک روند ادامه دار است که معمولا از ‏سوء استفاده ی یکی از اعضای خانواده شروع می شود. (جدول 2)‏

 

 

--------------------------------------------------------------------------------

عضو بزرگسال خانواده یا دوست خانوادگی از کودک سوء استفاده ی جنسی می کند.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

شخص بزرگسال بطور مداوم کودک را مورد سوء استفاده قرار می دهد.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

شخص استفاده جو و آزاردهنده، بدنبال کودکان دیگر است.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

عکس و ویدئوی کودکان از طریق اینترنت میان استفاده جویان جنسی تقسیم می شود.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

عکس ها و ویدئوهای کودکان از طریق اینترنت فروخته می شوند.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

اعضای بزرگسال خانواده یا دوستان خانوادگی، کودکان را در اختیار دیگران قرار می دهند. ‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

کودکان، دزدیده شده و برای کار فحشا و توریسم جنسی به فروش می رسند.‏

 

--------------------------------------------------------------------------------

جدول 2 – منبع: بررسی سابقه ی پرونده های بهره کشی جنسی کودکان.‏

 

یک مطالعه روی مسئله ی به کار گیری کودکان که بر اساس بررسی فعالیت های مددکاران ‏اجتماعی کودکان و نوجوانان و مصاحبه با ارگان های دولتی و غیردولتی قرار دارد، تخمین می ‏زند که پااندازان (‏pimps‏) کنترل حدود 50 درصد دخترانی را که در ایالات متحده به فحشا کشیده ‏شده اند در دست دارند ‏ ‏. پااندازان، ایستگاه های اتوبوس، پاساژها و مراکز خرید را برای پیدا ‏کردن دختران فراری بدون پول و کار زیر نظر دارند. این پااندازان یا دستیاران شان، با کودکان ‏دوست می شوند و در ازای رابطه ی جنسی با آنها برای شان غذا، لباس، لوازم آرایش یا بازی ‏های ویدویی تهیه می کنند.‏

 

احتمالا پااندازان از وابستگی عاطفی و اقتصادی کودکان برای فروش خدمات جنسی در ازای پول ‏و برگرداندن آن پول به خود پااندازان استفاده می کنند. در طول زمان، این رابطه، کمتر عاطفی و ‏بیشتر قراردادی می شود چون پااندازان برای حداقل درآمدی که کودکان باید به آنها تحویل بدهند ‏مرزی تعیین می کنند. برای مثال در یک مورد، یک پاانداز دخترانی را از ونکوور کانادا به کار ‏گرفته بود و آنها را به جزایر هاوایی منتقل کرده و مدارک آنها را ضبط کرده بود تا نتوانند آن ‏کشور را ترک کنند. آن دختران را با مواد مخدر تخدیر کرده و دست و پای آنها را بسته بودند. به ‏دختران گفته بودند که اگر مطیع نباشند، عکس های آنها را هنگام عمل جنسی، برای مجلات و ‏خانواده های آنان می فرستند ‏. ‏

 

قاچاقچیان انسان همچنین با متقاعد کردن خانواده ها بوسیله ی نمونه های باصطلاح "موفق"، بچه ‏ها را به کار می گیرند. به خانواده ها گفته می شود که بچه های آنها در یک محیط امن تر زندگی ‏خواهند کرد و مراقبت بهتری از آنها می شود و به آنها مهارت های کاری آموزش می دهند. در ‏بعضی موارد بخشی از درآمد کودکان را به خانواده ها بر می گردانند (بعضی اوقات حتی یک ‏‏"قرارداد بدهی" نوشته می شود که خود این قرارداد اهرمی می شود برای اجبار کودکان به ‏فحشا).‏

 

یک مطالعه در کشور مکزیک نشان داد که دختران 14 تا 17 ساله هنگام ورود به شهر تیوخانا، ‏بوسیله ی دلالان و بهره کشان محلی به کار گرفته می شوند، آنها را کتک می زنند و تهدید می ‏کنند که خانواده های شان را اذیت خواهند کرد. وسایل دیگری هم برای کنترل کودکان و کشیدن ‏آنها به فحشا به کار گرفته می شود: از قبیل مواد مخدر و یا نگهداری کودکان در محل های دور ‏افتاده و بدون ارتباط با دیگران. علاوه بر بهره کشی جنسی در فاحشه خانه ها و خیابان ها، ‏دخترانی که در این بررسی درباره ی آنها تحقیق شده بود در مکان های مختلفی به کار فحشا وا ‏داشته شده بودند. مکانهایی مانند هتل ها، خوابگاه ها، پارک ها، ایستگاه های اتوبوس، بار ها و ‏کلوب های شبانه، سالن های زیبایی و ماساژ و همینطور آژانس های مدل های زیبایی و دختران ‏اسکورت (دخترانی که برای مدت قرارداد بعنوان همراه ِ خریدار، تمام وقت در اختیار او هستند).‏

بزرگسالانی که خواستار رابطه ی جنسی با کودکان هستند توسط پیشخدمت ها، دربان ها، راننده ‏های تاکسی، متصدیان هتل، گاردهای کلوب های شبانه، کارکنان پارکینگ ها و دستفروشان ‏معرفی و راهنمایی می شوند ‏. ‏

 

بهره کشی جنسی تجارتی کودکان چگونه سازماندهی می شود؟

 

اطلاعات قابل اطمینان در این مورد، در رابطه با نوع آدم ها و شبکه هایی که دست اندرکار ‏هستند کم است. اطلاعات موجود، حاصل تعداد کمی موارد تحقیق و گزارش سازمان های غیر ‏دولتی هستند که هیچکدام شان تصویر کاملی از مسئله ی بهره کشی جنسی تجارتی از کودکان ‏ارائه نمی کنند. ‏

 

تحقیقات بر اساس مصاحبه با پااندازان و کودکان قربانی بهره کشی جنسی در چند شهر ایالات ‏متحده نشان داد که بیشتر پااندازان کنترل یک تا سه دختر را همزمان در دست دارند و طبق ‏خطوط زیر عمل می کنند ‏: ‏

 

حداقل نیمی از آنها در سطح محلی عمل می کنند و وابسته به یک شبکه ی بزرگ بزهکاران ‏نیستند.‏

حداقل یک چهارم آنها با شبکه های بزهکار درون-شهری مربوط بوده و بطور مرتب بدنبال به ‏کار گرفتن دختران جدید هستند. این شبکه های درون-شهری اغلب در کار فروش مواد مخدر و ‏فحشا هستند.‏

حدود 15 درصد پااندازان با شبکه های بزهکار منطقه ای یا کشوری مربوط اند و این شبکه ها ‏بخوبی سازماندهی شده اند و منابع مالی زیادی در اختیار دارند. پااندازان مربوط به این شبکه ها ‏به سادگی و از طریق تلفن های همراه با هم مربوط هستند و از یکدیگر پشتیبانی کرده و امکانات ‏در اختیار هم قرار می دهند. بعنوان مثال در مورد به کار گیری، انتخاب، معرفی و نقل و انتقال ‏دختران جدید و یا در مواردی پیدا کردن دخترانی که از چنگ پااندازان قبلی شان فرار کرده اند.‏

حدود 10 درصد پااندازان به نظر می رسد که وابسته به شبکه های بین المللی جرایم جنسی هستند ‏و از طریق آنها بطور فعالی در قاچاق بین المللی کودکان شرکت دارند. برخی از پااندازان ‏همچنین بخشی از شبکه های بین المللی مواد مخدر هستند و می توانند از کودکان برای انتقال مواد ‏مخدر به ایالات متحده و یا جابجایی آن در درون کشور استفاده کنند. ‏

 

فاحشه های نوجوان: قربانی، نه بزهکار

 

وقتی کودکان قربانی بهره کسی جنسی تجارتی مورد توجه مسئولان قرار می گیرند، افکار ‏عمومی اغلب آنها را بعنوان فاحشه های نوجوان در نظر می گیرد ولی این یک توصیف دقیق ‏نیست. مسئله این است که وقتی کودکی با امکانات بسیار محدود، زیر دست یک بزرگسال ‏خودفروشی می کند، عموما بخاطر آن است که این عمل وسیله ای برای بقای اوست. همچنین ‏مفهوم "فاحشه ی نوجوان" از این مسئله چشم پوشی می کند که حقوق قانونی کودکان در مورد ‏رفتار جنسی با آنها بخاطر نابالغ بودن از نظر احساسی و جسمی و نیاز به محافظت از بزرگسالان ‏سودجو، از حفاظت بیشتری در سیستم قانون برخوردار است. بنابراین، این مهم است که قربانیان ‏بهره کشی جنسی کودکان با بزهکاران اشتباه نشوند. ‏

 

نقش هایی که در قاچاق سازمان یافته انسان عمل می کنند

 

نقش هایی که در کار قاچاق سازمان یافته ی انسان وجود دارند عبارتند از:‏

• سرمایه گذاران یا "سازمان دهندگان" که برای عملیات قاچاق انسان و نظارت بر شرکت ‏های غیرقانونی، پول و وسایل تهیه می کنند .‏

• اعضای باندها که بدنبال کودکان جدید هستند و از خانواده های آنها پول جمع آوری می ‏کنند.‏

• افرادی که کودکان را میان کشور اصلی، کشورهای سر راه و کشورهای مقصد حمل و ‏نقل می کنند.‏

• کارمندان ادارات دولتی که برای تهیه ی اوراق هویت و مدارک ورود و خروج کودکان ‏از مرزها، رشوه می گیرند.‏

• خبرچینانی که درباره ی مراقبت مرزی، فعالیت های پلیس و روش کار ماموران ‏مهاجرت اطلاعات جمع می کنند.‏

• کسانی که در کشورهای مقصد مسئول جمع آوری پول حاصل از فروش کودکان هستند. ‏این مبلغ می تواند تا 30 هزار دلار یا بیشتر باشد.‏

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم تیر 1387ساعت 18:23  توسط ImaN Mo30baT  | 

سلام

خیلی خوشحال شدم که از وبلاگ من بازدید به عمل آوردید .

فردی که از من خواستی جواب نظرات شما را بدم به دقت و با فکر که مطمئن هستم الان نمی دونی منظورم چیه این مطلب را بخوان .

با احترامی که نسبت به تمامی ایرانیان دارم و اگر کسی به هر ایرانی توهین کند واقعا شاکی میشوم این مطلب را میذارم تا گوش شما باز بشود .

از مودب بودن و لفظ قلم صحبت کردن میام بیرون تا بفهمی که قرطی کی هستش .

دوست عزیزی که نام سیب و ؟؟؟ رو برای خودت انتخاب کردی هنوز نمیدونی اسم خودت رو چی بزاری برو اسم خودت رو پیدا کن و بعد بیا بگو بچه ، اگه من بچه هستم خیلی خوشحال هستم که بچه هستم بچه ای که عقل و درکم از شمایی که بابابزرگ هستی و هنوز نامی مشخص نداری و هنوز نمیدونی که منافقا نمیگن و می گن منافقها یا منافقان ( اینقد تابلو شده نه اینقدر تابلو شده ) با این همه ایراد در خودت چه حقی داری که میای نظر میدی و من رو بازخواست می کنی ؟

با احترام زیاد برای بازدید کنندگان  وبلاگ در اندازه ی این نیستی که جوابت رو بدم اما فقط این رو بهت بگم که این نیست که از احمدی نژاد میترسن و دعوتش نکردن بلکه ایتقدر فرهنگ و اخلاق و نوع تربیت پایین احمدی نژاد سبب شد که به مهمانی دعوتش نکنند .همین موضوع باعث شده که مردم جهان درباره من و شمای ایرانی طرز فکر دیگری داشته باشه. به عنوان مثال : اگه روزی من رو به منزل خودت دعوت کنی ( به هیچ وجه نمیام ) من بیام به منزل شما در میان مهمانانی که در منزل شماست بیام به شما توهین کنم و شما رو زیر سوال ببرم نظرت در مورد من چیه ؟ اگه یه مهمونی دیگه ای باشه بازم منو دعوت می کنی ؟

خودت جواب خودت رو بده .

از تمامی بازدید کنندگان وبلاگ در مورد این مطلب عذر خواهی میکنم ، فقط می خواستم به این آدم بفهمونم که هنوز خیلی زود هستش که این چیز ها رو درک کنه .

 

با تشکر از شما ImaN Mo30baT

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 15:29  توسط ImaN Mo30baT  | 

 

فکر میکنید آیا اگر در تظاهرات همه با هم باشیم میتوانند با ما کاری داشته باشند؟

نمونه اش همین قضیه ی دانشگاه زنجان که مسولان در روزهای اول گفتند که ۲۰ دانشجو را اخراج میکنیم ولی با تحصن دانشجوها مسسولان ۲ روز پیش اعلام کردند که با تمام خواسته های دانشجویان موافقیم

این هم خبر موسق که در زیر آمده است

 

خبرنامه امیرکبیر: بالاخره پس از نزدیک به یک هفته اعتراضات گسترده در دانشگاه زنجان، در ساعت اولیه صبح روز چهارشنبه مسئولین دانشگاه زنجان با کلیه مطالبات دانشجویان متحصن موافقت کردند.

 

به گزارش خبرنامه امیرکبیر برکناری مددی، معاون دانشجویی خاطی این دانشگاه، و محاکمه اش توسط مراجع قضایی، عدم برخور با متحصنین و دانشجوی دختر قربانی این ماجرا، پیگیری پاسخ وزیر علوم از سوی نماینده زنجان در مجلس، بررسی کفایت رئیس دانشگاه توسط کمیته ای مرکب از دانشجویان و اساتید، تعویق امتحانات تا روز شنبه و همچنین بهبود وضعیت فرهنگی و فعالیت تشکل های مستقل خواسته هایی بود که با تمامی آن ها موافقت شد.

 

این در حالی است که دیروز رئیس دانشگاه بالاخره مجبور به پذیرش انجام این عمل شنیع توسط معاونش شد و از این بابت از دانشجویان رسما عذرخواهی کرد. جالب آن که در این میان سناریوسازی رسانه های حامی دولت، که این عمل را پاپوشی از سوی انجمن اسلامی زنجان و دفتر تحکیم وحدت می دانستند، نقش بر آب شد.

 

لازم به ذکر است دفتر تحکیم و انجمن های زیر مجموعه این اتحادیه قصد داشتند چنانچه اعتراضات دانشجویان زنجان تا آخرین ساعات روز سه شنبه به نتیجه نرسید، التیماتومی به وزارت علوم جهت برآورده کردن مطالبات این دانشجویان بدهند. انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور تصمیم داشتند در صورت برآورده نشدن مطالبات دانشجویان زنجان در پایان اولتیماتوم دفتر تحکیم، حمایت های عملی خود را در هفته آینده از این دانشجویان آغاز کنند.

 

دفتر تحکیم وحدت با صدور بیانیه ای در این خصوص ضمن تبریک به دانشجویان زنجان به سبب ایستادگی و کسب پیروزی و یادآوری معضلات کمیته های انضباطی یادآور شد: «از آنجا که در گذشته خاطیان مجازات نشدند و در این حادثه نیز مسئولین وزارت علوم و حامیان دولت به جای برخورد قاطع، سعی فراوانی در سرپوش نهادن بر این حادثه و انحراف افکار عمومی جهت برخورد با منتقدان را داشتند، بی شک افراد دیگری نیز در آینده با خیال آسوده از عدم مجازات، این عمل را تکرار خواهند نمود و همان طور که این حادثه اولین آن نبود بی شک آخرین آن نیز نخواهد بود. بی شک تنها راه جلوگیری از این گونه حوادث برکناری وزیر علوم و همراهان بی کفایتش و انتخاب رؤسای دانشگاه ها با اتکا بر توانایی علمی و شایستگی‌های فردی به انتخاب جامعه دانشگاهی است و نه بر اساس دسته بندی‌های سیاسی و ریاکاری که اکنون ملاک است و نتیجه آن تعرض های مکرر به دختران دانشجو توسط منصوبین دولت نهم است، پدیده شومی که در گذشته سابقه نداشته است.» متن این بیانیه به شرح زیر است:

 

دفتر تحکیم وحدت: تا زاهدی وزیر است این وقایع تکرار می شود

 

قریب به سه سال از به قدرت رسیدن دولت نهم می گذرد. در این مدت، دولتی که با شعار مبارزه با فساد بر سر کار آمده بود چنان بر فساد اداری و اخلاقی دامن زد که ایران سقوطی ۱۵ پله‌ای را ازنظر فساد ادارای در رده بندی جهانی تجربه کرد، تا کنون دو تن از حامیان دولت درمجلس به دلیل فساد اخلاقی بازداشت شده اند و گسترش فقر با وجود قیمت ۱۳۰ دلاری نفت، خود دلیلی بر فساد مالی و سوء مدیرت گسترده در دولت نهم است. اما در این میان، فساد اخلاقی منصوبان دولت نهم در دانشگاه‌ها حدیثی تاسف بارتر و دردناک‌تر است.

 

از زمانی که وزیر بی تدبیر علوم، تنها به واسطه ارتباط فامیلی با یکی از سران نمایندگان جناح اصولگرا بر کرسی صدارت وزارت علوم تکیه زد درکنار مشکلات فراوان صنفی و برخوردهای گسترده با فعالین منتقد دانشجویی و تشکلهای مستقل‌شان، شاهد پدیده زشت تعرض به دختران دانشجو توسط منصوبین وزیر بوده ایم. هر چند بسیاری از افرادی که این اتفاق شوم برای آنها رخ می‌دهد حاضر به افشای آن نیستند اما در این مدت در دانشگاههای کرمانشاه، سهند تبریز و اکنون زنجان وقوع این حادثه علنی گشته است. نکته تاثر برانگیزتر آنکه دختران قربانی هرکدام به بهانه ای واهی از قبیل پوشش، به کمیته انظباطی فراخوانده شده اند و پس از تشکیل پرونده مسئول مربوطه آنان را تهدید کرده است که در صورت عدم برقراری رابطه نامشروع با مشکلات فراوانی روبرو خواهد شد. ازسوی دیگر تا کنون هیچ برخورد قاطعی با عاملان این رفتارهای زشت صورت نگرفته است. آن زمان که مساله تعرض به یک دختر دانشجو در دانشگاه کرمانشاه انتشار یافت تنها مسئول روابط عمومی تحکیم و خبرگزاری انتشار دهنده خبرکه به این مساله اعتراض نموده بودند مواخذه و دادگاه آنها برگزار شد و هیچ خبری مبنی بر مجازات مسئول مربوطه انتشار نیافت.

 

در حادثه دانشگاه زنجان نیز حامیان دولت با استفاده از توان رسانه ای خود قصد سرپوش نهادن بر عمل شرم آور معاون دانشجوی دانشگاه زنجان را داشتند و روزنامه کیهان، ایران -ارگان رسمی دولت- خبرگزاری فارس و سایتهای رجا نیوز وبرنا که ید طولایی در تخریب دگراندیشان و سرپوش نهادن بر فساد دولتمردان نهم دارند سعی نمودند این مساله را توطئه‌ای برای بی آبرویی دولت نهم و ایجاد اغتشاش جلوه دهند ونهایت تلاش خود را برای تبرئه مسئول متخلف به خرج دادند و حتی کوشیدندبا انتشار اخبار کذب زمینه برخورد با منتقدان را فراهم آورند. همچنین در حالی که در هنگام انتشار نشریات موهن دانشگاه امیرکبیر، دو معاون وزیر بلافاصله دانشجویان منتقد را متهم نمودند این بار معاون فرهنگی وزیر با ایجاد شبهه در این مساله، سعی در سرپوش گذاشتن بر آن داشت. جالب اینکه این دروغ پراکنی‌ها وایجاد شبهات در حالی صورت پذیرفت که فیلم این ماجرا انتشار یافته بود و رئیس دانشگاه نیز رسما وقوع این عمل شرم آور را پذیرفت و اکنون جای سوال باقی است که این مدعیان دروغین حقیقت چه پاسخی به افکار عمومی دارند؟

 

از سوی دیگر این اتفاقات در حالی روی داد که این مدیران، تنها با اتکا به ارزشها! به این سمتها منتصب شده اند. این حوادث شوم نه تنها فروپاشی اخلاقی دردولت نهم و حامیانش را نمایان می سازد بلکه لزوم تغییر در روش انتخاب مدیران را یادآور می شود. در واقع در حالی که وزیر علوم مدعی بود قادر به پاسخگویی به اقدامات روسای انتصابی است و به بهانه ارزشها و میثاق رئیس دولت بسیاری از مدیران کارآمد وزارتخانه را برکنار نموده، اکنون در برابر این اقدامات شنیع سکوت اختیار کرده وسعی می کند از زیر بار مسئولیت خود در انتصاب این افراد فاسد شانه خالی کند.

 

از سوی دیگر استفاده از اهرم کمیته انضباطی در تمام پرونده‌های مشابه نشان می دهد در وضعیت کنونی، کمیته های انضباطی خود به ابزاری در راستای فساد اخلاقی مدیران دولتی بدل شده اند به عنوان مثال معاون دانشجویی دانشگاه زنجان تا کنون دختران دانشجوی فراوانی را به بهانه حفظ ارزشها! به کمیته انظباطی فراخوانده است. این مساله لزوم توجه جدی به ساختار این کمیته ها و حضور نماینده واقعی دانشجویان در آن را یادآور می شود.

 

همچنین دراین حوادث برای دانشجویان سولات فراوانی ایجاد شد از آن جمله :

 

۱- رئیس دولت ادعا کرده بود براساس میثاقی مدیران انتخاب می شوند و وزیر علوم مدعی پاسخگوبودن نسبت به اعمال مدیران انتصابی خود بود. آیا به‌راستی این اقدامات شنیع، مورد تایید انها است که چنین در برابر آن سکوت کرده اند؟

 

۲- سکوت مجلس نشینان مدعی اصولگرایی و اظهارات وقیحانه زنی مجلس نشین در قبال رسیدگی مجلس به این حادثه، مبنی بر وجود کارهای مهم تر! در مجلس به چه دلیل است؟

 

۳- چگونه است زمانی که یک استاد دانشگاه در کلا س درس به موی دختری اشاره می کند سیاه پوش شدن دانشگاه ازسوی حامیان دولت تبلیغ می شود و برخی علما فتوای برخورد با آن استاد را می دهند اما اکنون که این منصوب وزیر علوم با سوء استفاده از قدرت و عدم پاسخگویی خود، به دختری تعرض نموده است آقایان سکوت کرده اند ؟

 

۴- چرا مدعی العموم هیچگاه نسبت به دروغ پراکنی‌های خبرگزاریها و روزنامه های حامی دولت که قصد انحراف افکار عمومی از این عمل شنیع را داشتند و با اعتراف رسمی رئیس دانشگاه نقشه هایشان هویدا شد برخورد نمی کند؟

 

۵- آیا اگر این حوادث شرم آور در سایر دولتها اتفاق می افتاد نیز مدعیان اصولگرایی چنین واکنش نشان می دادند؟

 

در پایان، دفتر تحکیم وحدت ضمن تبریک به دانشجویان شجاع زنجان که با مقاومت خود این عمل شنیع را برملا ساختند و محکوم کردن این اقدامات شرم آور منصوبین دولت نهم و تلاش حامیان دولت جهت انحراف پرونده، اعلام می دارد از آنجا که در گذشته خاطیان مجازات نشدند و در این حادثه نیز مسئولین وزارت علوم و حامیان دولت به جای برخورد قاطع، سعی فراوانی در سرپوش نهادن بر این حادثه و انحراف افکار عمومی جهت برخورد با منتقدان را داشتند بی شک افراد دیگری نیز در آینده با خیال آسوده از عدم مجازات، این عمل را تکرار خواهند نمود و همانطور که این حادثه اولین آن نبود بی شک آخرین آن نیز نخواهد بود.

 

بی شک تنها راه جلوگیری از اینگونه حادثه‌ها برکناری وزیر علوم و همراهان بی کفایتش و انتخاب رؤسای دانشگاهها با اتکا بر توانایی علمی و شایستگی‌های فردی به انتخاب جامعه دانشگاهی است و نه انتخاب بر اساس دسته بندی‌های سیاسی و ریاکاری که اکنون ملاک است و نتیجه آن تعرضهای مکرر به دختران دانشجو توسط منصوبین دولت نهم است پدیده شومی که در گذشته سابقه نداشته است.

 

دفتر تحکیم وحدت

۲۹ خرداد ۱۳۸۷

منبع : خبرنامه امیرکبیر

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 9:50  توسط ImaN Mo30baT  | 

طرح ارتقای امنیت اجتماعی، هدف یا وسیله؟

 

متوقف کردن دختران و پسران با لباس‌ها یا آرایش موی غرب‌زده و گرفتن نشانی فروشگاه و آرایشگاه. این مرحله‌ی جدید “طرح ارتقای امنیت اجتماعی” است. هدف اصلی طراحان این طرح چیست؟ آیا امنیت اجتماعی در ایران افزایش یافته است؟

 

فاز جدید “طرح ارتقای امنیت اجتماعی”، متوقف کردن زنان و پسرانی است که لباس ‌یا آرایش موی نامناسب و به اصطلاح غرب‌زده دارند. نیروی انتظامی از این گروه می‌خواهد نشانی فروشگاه‌های پوشاک یا آرایشگاه‌های مورد استفاده خود را به پلیس بدهند. به این ترتیب تا کنون برخی بوتیک و سلمانی در تهران توسط ماموران پلیس بسته شده‌اند.

 

خبرگزاری نیمه ‌رسمی “فارس” به نقل ازیک سخنگوی نیروی انتظامی، از بسته شدن ۳۲ فروشگاه عرضه لباس و آرایشگاه  گزارش داده است. از تعداد خودروهای درحال عبورکه توسط مأموران متوقف شده‌اند، از شمار زنان و دختران بازخواست شده به دلیل پوشاک نامتعارف و از عده پسرانی که به‌خاطر ژل و مدل موی‌شان‌ مورد خشونت قرار گرفته‌اند، آماری در دست نیست. مردم از چهره‌‌‌های مضطرب بازداشت‌شدگان، با تلفن همراه عکس می‌گیرند و از صحنه‌هایی برای یکدیگر حرف می‌زنند که به چشم خود دیده‌اند.

 

 آیا این‌گونه عملیات‌ها توجیه قانونی دارند؟ حقوقدانان در پاسخ به این پرسش، پیوسته تکرار کرده‌اند که قانونگذار حق دخالت در پوشش مردم را ندارد. دکتر محمد سیف‌زاده، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای مدافع حقوق بشر به دویچه‌وله می‌گوید: «طبق اصل نهم قانون اساسی، هیچ مقامی، حتی مجلس نیز حق ندارد آزادی‌های مشروع مردم را سلب کند.»

 

طرحی برای جلب رضایت هواداران حاکمیت

 

پرسش دیگری که آغاز طرح ارتقای امنیت اجتماعی تا کنون همیشه مطرح بوده است، این است که هدف طراحان و اجراکنندگان این‌گونه برنامه‌ها چیست؟ مهدی محمودیان، فعال مدنی و روزنامه‌نگار که مراحل مختلف طرح ارتقای امنیت اجتماعی را دنبال کرده، معتقد است که این طرح برخلاف نام خود، سیاسی است و از جمله اهدافش جلب رضایت هواداران حاکمیت، دولت کنونی و از انزوا بیرون آوردن کسانی است که همیشه در رأی گیری‌ها مشارکت دارند. محمودیان می‌گوید: «حاکمیت مدیون این گروه خاص (هواداران حاکمیت) است که از لباس‌ها و تیپ ظاهری و روش زندگی مشخصی  پیروی می‌کنند. برای دادن امتیاز به این گروه، (حاکمیت) باید با آدم‌های متفاوت و آنها که تعلق خاطری به حاکمیت و دولت ندارند، برخورد کند. این گروه گروهی است که بیشترین حامیان حاکمیت در بین آنهاست. آنها از وضعیت موجود عصبانی هستند. برخی از آنها تهدید می‌کنند که آقا اگر شما درست نکنید، خودمان طبق وصیت امام عمل می‌کنیم. اگر حاکمیت به اینها پاسخ ندهد، نمی‌تواند در انتخابات بعدی انتظار رأی از آنها داشته باشد. در عین حال بسیاری از رفتارهایی که نیروی انتظامی انجام می‌دهد، خودش مصداق بارز از بین بردن امنیت اجتماعی‌ست. وقتی یک آرایشگاه را که دست‌کم سه چهارنفر در آن کار می‌کنند، می‌بندند، امکان امرار معاش آن افراد را می‌گیرند. امنیت اجتماعی و اقتصادی این افراد به هم می‌خورد. به این مسئله که این‌ها کار خلاف قانون نکرده‌اند، هیچ توجهی نمی‌شود. در هیچ کجای قانون به شرقی بودن و غربی بودن مدل مو اشاره‌ای نشده است.»

 

افزایش ۳۰ درصدی اعمال خلاف منافی عفت

 

نیروی انتظامی از همان فاز نخست اجرای طرح ارتقای امنیت اجتماعی، هدف عمده را کاهش جرایم و پاکسازی زمینه‌هایی عنوان کرده که موجب بروز جرم می‌شوند. آیا از اردیبهشت سال گذشته تا کنون امنیت اجتماعی در ایران افزایش یافته است؟  مهدی محمودیان می‌‌گوید: «بر پایه‌ی گزارش‌های خود نیروی انتظامی، اعمال خلاف منافی عفت ۳۰ درصد افزایش یافته‌اند! تازه این آماری‌ست که نیروی انتظامی اعلام می‌کند. دلیل اصلی ‌هم افزایش فقر و امنیت اقتصادی‌ست. در بسیاری از موارد، تجاوز به عنف، از سر خوشگذرانی نیست. آدم‌های زیادی هستند که مشاغل خود را از دست داده‌ و نتوانسته‌اند کار مناسب پیدا کنند. این افراد ۱۰ ساعت، ۱۲ ساعت از روزشان را در خیابان‌ها می‌‌گذرانند، از داشتن حداقل امکانات برای ازدواج یا تفریح محرومند. در شهرهای بزرگ ایران، افراد مجرد را به شهربازی هم راه نمی‌دهند. یعنی حتما شما باید متأهل باشید که بتوانید از تفریحات استفاده کنید. از چنین جامعه‌ای با حداقل امکانات تفریحی و رفاه اجتماعی، نمی‌توان انتظار سلامت داشت.»

 

پوشش، ابزاری برای اعلام مخالفت

 

پلیس و مقامات دولتی، جوانان و زنان اهل مد را غرب‌زده، مصرف‌گرا یا ضد مذهب معرفی می‌کنند. مهدی محمودیان یادآوری می‌کند که مسئولان می‌کوشند با این تبلیغات، یک واقعیت بدیهی را نادیده بگیرند. پوشش مردم ابرازی است برای مخالفت سیاسی، تلاشی است برای پرکردن فواصل طبقاتی موجود یا اساسا بی‌اعتنایی به تحکم‌ها. محمودیان ادامه می‌دهد:« اتفاقاً در پایین شهر این نوع لباس پوشیدن و مو درست کردن، بیشتر از بالای شهر است. دلیلش این است که جوان پایین شهر، از یک نوع فقراقتصادی رنج می‌برد. اگر نمی‌تواند فاصله‌اش را با آن بالای‌شهری در تفریحات آنچنانی و پارتی و باغ و مسافرت پر کند، اگرنمی‌تواند لباس آنچنانی تهیه بکند و بپوشد، ولی می‌تواند موهایش را رنگ کند، چون هزینه‌ی آنچنانی برایش ندارد. او از این طریق، آن فاصله‌ی طبقاتی را که حاکمیت به او تحمیل کرده، پر می‌کند. برعکس آنچه آقایان این جوان‌ها را ضد مذهبی یا غیرمذهبی و غرب‌زده معرفی می‌کنند، این‌ها اتفاقا خیلی هم مذهبی‌اند ولی مخالفت و اعتراض خود را به این ترتیب نشان می‌دهند.»

 

زمینه‌سازی برای فشار بیشتر بر منتقدان

 

اما آیا هدف اصلی نیروی انتظامی یا کارگزاران طرح‌هایی از این دست، صرفا راضی کردن رأی دهندگان، خانواده‌های شهدا و پیاده کردن موازین شرعی پوشش و اعمال قدرت است؟ مهدی محمودیان تاکید می‌کند که اصل موضوع، زمینه سازی‌های اجتماعی برای فشار بیشتر بر منتقدان و مخالفان است. به گفته‌ی محمودیان: «در ایران، هرسال روسری و شلوار هرکدام یک سانت بالاتر می‌‌روند. این یک چیز طبیعی‌است که روال خود را طی می‌کند. نیروی انتظامی هم قطعا نمی‌توانند جلوش را بگیرند و هدفشان هم این نیست که یک جوان ژل بزند یا نزند. این هدف نیروی انتظامی نیست، موفق هم نخواهند شد. از یک‌طرف بودجه زیادی صرف این طرح‌ها می‌شود؛ هربار یک‌سری ماشین جدید خریداری می‌شود، یک‌سری افراد جدید استخدام می‌شوند و به مقام بالاتر می‌رسند، بعد طرح تمام می‌شود. از میان کسانی که در مرحله‌ی به اصطلاح «اراذل و اوباش» دستگیر شدند، تنها یک نفر باقی‌مانده است. اصلا هدف این نبود که اراذل و اوباش جمع شوند. البته خیلی شکنجه‌شان کردند، اما همه آزاد شده‌اند و دارند زندگی‌شان را می‌کنند. اتفاقی که افتاد این بود که طرح «اراذل و اوباش» به این‌ جا ختم شد که حتا دانشجویان ادوار تحکیم که برای آزادی تلاش می‌کنند را هم به جرم «اراذل و اوباش» در خیابان گرفتند. هدف این دستگیری‌ها بود. من فکر می‌کنم ازاین نظر اینها به اهداف‌شان رسیده‌اند، یعنی دیگر مردم نمی‌گفتند، چرا آقای اسانلو را در اتوبوس بازداشت می‌کنی. پاسخ این بود که این فرد «اراذل و اوباش» است، جلو نیایید و بازداشتش کردند. هدف فعلی هم این نیست که جوان‌ها ژل نزنند. حتی اگر این باشد، مردم ایران عادت دارند که به بن بست نخورند. مردم مبارزه نمی‌کنند، اما از مشکلات یاد گرفته‌اند که میان‌بر بزنند.»

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 9:49  توسط ImaN Mo30baT  | 

خبرهای رسیده به “روز” حاکی از آن است که یک قاضی متهم به تجاوز جنسی در زندان خودکشی کرده است.‏

 

بر اساس این گزارش این قاضی که “فلاح” نام داشته و رئیس یکی از شعب اجرای احکام در دادگستری شهرستان ‏بیجار بوده است، چندی پیش در قزوین در حال تجاوز به یک پسربچه ۱۳ ساله به همراه دو تن دیگر دستگیر شده ‏بود.‏

 

وی که علاوه بر “لواط”، به “شرب خمر” نیز متهم بوده است، چند روز پیش در زندان دست به خودکشی زد. این ‏گزارش همچنین حاکی است که مقامات دادگستری کردستان، خانواده و همکاران این قاضی را به شدت تحت فشار ‏قرار داده‌اند تا از پخش این خبر جلوگیری کنند.‏

 

‎‎اوج‌گیری رسوایی‌های جنسی‎‎

 

تازه ترین مورد از این رسوایی‌ها، مربوط به تهدید یک دانشجو از سوی معاون دانشگاه زنجان برای وادار کردن ‏وی به رابطه جنسی بود که در همین هفته فاش شد و در اعتراض به آن، هنوز‎ ‎دانشجویان این دانشگاه در تحصن ‏و اعتصاب به سر می‌برند. فرد متهم، معاون دانشجویی و فرهنگی این دانشگاه بوده که به گفته دانشجویان، پیش از ‏این بارها دانشجویان را به خاطر عدم پایبندی به موازین شرعی در ارتباط دختر و پسر مورد بازخواست قرار داده ‏بود.‏

 

همین تناقض در موضوع فساد اخلاقی فرمانده سابق نیروی انتظامی استان تهران نیز وجود داشت؛ و رسانه‌ها ‏نوشتند که این نیرو جوانان را به خاطر مو و لباسشان در خیابان مرد ضرب و شتم قرار می‌دهد، در حالی که ‏فرمانده‌اش به روابط غیر اخلاقی غیرمتعارفی متهم است. با این حال یک روز پیش از انتشار فیلم رسوایی معاون ‏دانشگاه زنجان در اینترنت، اعلام شد که فرمانده متهم به فساد اخلاقی “به علت کافی نبودن مدارک” آزاد شده ‏است!‏

 

علاوه بر این دو مورد، در هفته‌های اخیردو نماینده مجلس نیز به اتهام فساد اخلاقی بازداشت شده‌اند که به گفته ‏مقامات قضایی، یکی از آنها هنوز در زندان است. همچنین یک مقام قضایی دو روز پیش از احتمال بازداشت تعداد ‏بیشتری از نمایندگان خبر داد، اما به اتهامات آنها اشاره نکرد.‏

 

همچنین برخی منابع خبری از فساد اخلاقی یک قاضی دیگر در استان کردستان گزارش داده بودند که تنها مجازات ‏او، انتقال به استانی دیگر بوده است.‏

 

پیش از این موارد نیز رسانه‌ها از موارد متعددی همچون رسوایی اخلاقی معاون وزیر علوم، تعرض یک مقام ‏حراست دانشگاه سهند تبریز به یکی از دانشجویان دختر، بازداشت یک استاد دانشگاه در گیلان به اتهام فساد ‏اخلاقی، رسوایی اخلاقی رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد و بازداشت دبیر ستاد انتخابات استانداری قزوین در ‏ماشین خود به خاطر رابطه غیر اخلاقی و در وضعی زننده خبر داده بودند.

 

 

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 9:43  توسط ImaN Mo30baT  | 

اتهام سردار زارعی زنای محصنه اعلام شد

در پرونده سردار زارعی فرمانده پیشین نیروی انتظامی استان تهران اتهام وی زنای محصنه اعلام شده است.
این در حالی است که هیچ گونه اطلاع رسانی در مورد زنی که با ایشان این ارتباط نامشروع را داشته صورت نمی گیرد و حتی اعلام نشده که این زن در کدام بازداشتگاه به سر می برد و اصلا آیا دستگیر شده یا خیر.
در قانون مجازات اسلامی حدی که برای زنای محصنه تعیین شده برای مرد اعدام و برای زن سنگسار است.
سردار زارعی در حال حاضر با یک قرار وثیقه ی 50 میلیون تومانی آزاد شده است و از تمام لابی ها و ارتباطات خود برای بیرون آمدن از دایره این اتهام بهره می گیرد.

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 9:41  توسط ImaN Mo30baT  |